Ένα άλογο παράλογο
μπήκε μες στο σπίτι μου
κι έβγαλε ένα λόγο δίλεπτο και λεπτεπίλεπτο
καθισμένο στο έπιπλο
για τον τρελό ιππότη το σοφό
που το καβάλησε και το κουβάλησε
σε τόπο ποταπό στον ποταμό
επάνω τρέχοντας χωρίς σταματιμό
δε φτάσανε ποτέ εκεί που ήτανε
γιατί εκεί που ήτανε, ήτανε πουθενά
και οι δυο τους πουθενά δεν ήτανε.
Του 'δωσε τα σύννεφα να τα μασήσει
και να φτύσει αίμα γυάλινο σαν άστρα
να κρεμαστούν στον ουρανό
όπως τα ρούχα αυτοκτονούνε κρεμασμένα στην κρεμάστρα.
Κυριακή 19 Απριλίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου