Η έμπνευση ξεχύνεται από αμπάρια με κρασί και πλυμμηρίζει
το μυαλό με λυρικά στιχάκια παραδίνομαι στη δίνη που μ'αφήνει μέσα της να χάνομαι να αισθάνομαι πως κολυμπώ μες σε νερά καυτά απ'τη λάβα που ξεπηδά από τους κρατήρες της σελήνης και σαν κομήτης σκα στη γη βουτά στη θάλασσα και τα πάντα γίνονται χρυσά κι ακίνητα.
Σάββατο 4 Απριλίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου