Αν δεν αναρωτιέσαι τι κάνεις, από πού ήρθες και πού πας
Αν βρίσκεις απαντήσεις
κι αν προσπαθείς να λύσεις τα μυστήρια
Κλείσε τη σκέψη σε κλουβί και κλείδωσέ τη
άσ'τηνα μόνη να παραμιλά
και άμα γεννηθείς αυτό που είσαι
θα 'σαι ό,τι είσαι όταν κοιμάσαι
θα περπατάς στα σύννεφα
και τις βροχές θα αγαπάς
μές στα νερά τους θα δροσίζεσαι
το πρωί όταν ξυπνάς
και θα μυρίζεις σαν τα κυπαρίσσια
που κοιτάν τον ουρανό
και κάνουν τα κλαδιά τους μια καρδιά από πουλιά πάνω απ'τη θάλασσα
που πλένεται η δύση
που τελειώνει πριν αρχίσει.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου