Πέθανα
μες στην κοιλιά της μάνας μου
μετά με βγάλανε
και με περιφέρανε με γέλια
ευτυχισμένοι μες την αγκαλιά τους
ήσυχοι βαστάγανε το πτώμα μου
τα νεκρά μου μάτια βλέπανε
μα δεν ακούγανε που φώναζα
από του Χάρου τα λημέρια
τα βαθιά μεσά στη γη
τα νεκροσκότεινα.
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου