Πολλοί

Πολλοί χαθήκαν από σφαίρες.
Αμέτρητες σφαίρες.
Άλλοι μαχαιριές δεχτήκαν
κι άλλοι απ'του συνανθρώπου τους τα χέρια στραγγαλίστηκαν.
Πολλοί βυθίστηκαν σε ωκεανούς.
Μες στο βυθό γίνανε βράχια που ζωντανεύουν τις νύχτες και ακολουθούν τα πλοία.
Γίνονται κύματτα που αφρίζουν και ορμάνε στην στεριά
Για να μην ξεχνανε οι ζωντανοί.
Πολλοί, κηνυγημένοι από τις τύψεις τους, τις ξέφυγαν πηδόντας στο κενό.
Πολλοί κατάπιαν φάρμακα.
Πολλά φάρμακα, μπερδεμένα, και ύστερα από λεπτά που κράτησαν αιώνες, μπήκαν σε ύπνους με εφιάλτες και δεν ξαναξυπνήσαν.
Κάποιοι θέλησαν να κάνουνε το αίμα συντριβάνι, μα στο τέλος στέρεψαν.
Υπήρξαν κάποιοι που κλάψαν τόσο που απ'τα δάκρυα τους πνιγήκαν.
Πολλοί δεν μπόρεσαν να πάρουνε ανάσα σε μπουντρούμια μέσα κλειδωμένοι και κοιμήθηκαν.
Άλλοι γίναν κάρβουνο, στη φωτιά μέσα βουτήξαν.
Άλλοι ατύχησαν και αρπάχτηκαν απ' το ράμφος του θανάτου εκεί που δεν το περιμέναν.
Πολλοί στη γέννα πάνω την πνοή αφήσαν
Τι άνθρωποι θα γίνονταν αν ζούσαν?
Άραγε πονάμε όταν πεθαίνουμε?
Πέθανε κανείς ποτέ από πόνο?