H μυρωδιά από πιπέρι
μου θυμίζει τη θειά μου
την καμπούρω τη Νέλλη.
Σαν χαρακτήρας του Μπος
σαν Καλικάντζαρος
σα γερασμένη νεράιδα
σαν καλοκάγαθη μάγισσα
καθόταν στη βεράντα
πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι
το καλοκαίρι και κοίταζε.
Τι κοίταζε
κανείς μας δεν ξέρει
κι ύστερα έπαιρνε κι έτριβε
κι έριχνε κι άλλο πιπέρι.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
πικρα...
ΑπάντησηΔιαγραφή