1.Έτσι όπως γέρνουνε τα σύννεφα
φοβάμαι μήπως πέσουν.
2.Του ενός σύννεφου η σκιά
έπεφτε στο άλλο
σαν όνειρο λευκό
σαν ακτή χωρίς νερό
σα πούπουλο στον άνεμο
σα να'ναι εγώ
όλο το κενό του ορίζοντα.
3.Ποτάμια σύννεφα κυλούσαν στον αέρα
και ρίχνονταν στο πουθενά και πέρα
οι εκβολές εξαερίζονταν και γίνονταν πουλιά
που πέφτανε με φόρα χαμηλά και ανεβαίνανε ψηλά ξανά
σαν τις κορδέλες απ'τις κοπέλες που χορεύουνε
με δακρισμένα μάτια.
4.Πότε θα προσγειωθούμε?
Κουράστηκα να βλέπω τα σύννεφα από πάνω
και να τα περνώ για κύματα.
Παρασκευή 1 Μαΐου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου